BEKLE(ME) / 13.05.2006

Artık evde bilgisayarım yok. Bundan sonra iş yerinde bırakıyorum bilgisayarımı. Ekranlardan uzak durmak istiyorum yapabildiğim kadar. Dün Fenerbahçe maçını ipad'den izlerken sıkılıp eski dosyalarımın olduğu dolabı karıştırdım biraz. A5 boyutunda bir klasörüm vardı, içinde üniversite yıllarında kestiğim veya yazdığım küçük kağıtları koyardım. Onu aldım elime ve karıştırmaya başladım, neler çıktı neler... Ama içlerinden en ilginci, içene katlanmış ne olduğu belli olmayan bir kağıt. Açtığımda bir hayli farklı hissettim kendimi. Bir şiir çıktı içinden, 7 yıl önce yazdığım hatta yazarken kağıdı süslemiş olduğum bir şiir. O yıllarda Konya'da üniversitede okuyor ve Bosna Hersek'de (mahalle adı) kalıyordum. Çok özledim o günleri, çok başka dertlerim vardı o sıralar, günde ekrana bakma süremin maksimum 2 saat ve altı olduğu zamanlar. Kendimi ve etrafımdaki insanları tanımak ve anlamak için yüz yüze konuştuğum dertleştiğim oturup saatlerce muhabbet ettiğim zamanlar. Sabah 8 deki dersi aldırmaksızın gecenin 1'inde gelen "Çayın suyu kaynıyor mu?" mesajı ile yatağımdan kalkıp en sevdiğim muhabbeti yapmak üzere çay koyup İFY'yi beklediğim, ve 2-3 saat muhabbet ardından yatıp sabah derse gittiğim zamanlar. Duygularını anlatmak için şu tuşlara yada ekrana basarak parmaklarını değil insanların gözlerine bakarak gözlerini kullandığım zamanlar. Bunlar hala birçok kişi için normal ama galiba benim kendi hayatıma şöyle sağlam bir çeki düzen vermem gerekiyor.

Bulduğum kağıda gelince, aşağıda 7 yıl önceki Ümit'ten bugünküne yazılmış sanki;

BEKLE-ME-

Hayat ne istersin bende bu dünya içinde

Herkes bir âlem, bir sevda peşinde

İsteme benden bir sevda, bu yırtık yürekle

Yoruldum diyorum lütfen sakin ol biraz bekle

Kalbim daha da durarak atıyor bu günlerde

Bilmem ki birşeylere dair haber mi vermekte

Ağlıyor gönlüm buna, hiç durmadan inlemekte

Yoruldum diyorum lütfen sakin ol biraz bekle

Ay içeme doğmuyor artık sanki hüzün bestelemekte

Sözü yok, sesi yok, yokluk içinde yüzmekte

Yıldızlar küsmüş, ay solgun buda mı olacaktı gökte

Yoruldum diyorum lütfen sakin ol biraz bekle

Bir duygudur kaplıyor içimi bilinmezler içinde

Ansızın sarıyor yaşamın herhangi bir deminde

Kalıyorum çaresiz bu gurbet ellerde öylesine

Yoruldum diyorum lütfen sakin ol biraz bekle

Aslında bir dolunay fotoğrafı indirdim buraya koymak için ama galiba orijinal kağıdın resmi daha iyi olacak, zira Ay artık eskisi gibi değil bu yürekte.